چند روزی فرصت می خواهم

که دوباره شاعر شوم

شاعر که نه!

فقط چیزی شبیه لیلا ی تو باشم ...

تا  دوباره تو را

در سطرهای ناگفته ام ، با سرخ  بهتر بنویسم...

 بیا لحظه ای بنشین

کنار خطهایی که سیاه کرده ام

کمی شبیه زندگی ام شده اند...!

پنجره را  باز کن برایم

تنهایی ام بوی نای نبودن گرفته است....

کمی هوای خدا نیاز دارم

و بوی تو را

و یک نفس ِ عمیق

 بوی شمعدانی های اتاق لیلایت را...