قسم به تمام آوازهای گرفته در گلو

قسم به نمی دانم های پر از اشاره و اشک

قسم به گرم ترین دست های دور از هم

قسم به پروانه های سوخته در اتاق

قسم به حرف های جامانده  لابه لای گریه ها

قسم به حجم عمیق سکوت خدا...

که این من ِ خسته

 از هیچ کلامی گله ندارد

از هیچ بوسه ای نمی هراسد

از هیچ غمی نمی گریزد

از هیچ طعم سرخ آغوشی نمی گذرد....

فقط به شرط یک واژه

 آن هم......عشق