لیلا...

در آخرین فصل تبسم و ترانه ای !

امتداد پنجره را

برای ورود آواره ترین  تقدیر ، با آب و غزل بشوی

با افسون ترین قافیه ها

نبض درد ثانیه ها را بشمار

عمیق ترین بغض ها را بکاو

و برای ناسروده های صبور

هزاران هجای بی فریــــــــاد را، از سر بگیر...

قاصدک ها میروند از چشم من......ای خدا با من بگو کو سهم من؟!  (ل-ن)